sursum luna lyrics – funeral oration

act i
“vexilla reis prodeunt inferni”
(dante alighieri, inferno canto xxxiv v 1)

sollicite atri c*nt equites
soli in luscas vestes eos cernere possunt equi
magnam stellam et auream in pectore intextam
et longum secundum laterem pendentem gladium gerunt equites

nulla vox per longum atque operosum iter nulla suspiria nulla laboris signa
mortis ultionisque odorem sec*m ferens in numerum cursu non remitt*t
a tergo – longi amictus et pulvis et extinctio
ante cos- terribilis et obscure appropinquat silva sursum luna !
aridis frondibus tecti, strepentibus
et veteribus fuscis innixi cupressis
circ*m tenuem ignem quiestant equites
in nitidos truncos lunae candidum permanat lumen
quod inannac nocturnum basiat regnum
mirum ardet tus in vetusti arboris radicibus
et ebriam facit frigidain acrem et acutam
pauc*m horarum iam roinam ab atroce ultione dividet
per magnum strigarum deum – prisc*m bicornem
vitam noctuabundi quites summe c*m gaudie canite
ad pani deo capro reddendum risum – mundi lucem !

act ii
(fredegonda – 6th cent. a.c.)

maleficis oculis femina principes necans – venefica
ei ipse regius comes, c*m sua acie durfindana dedere coactus
cius conspectu territi lentius equi currunt

sicut necabat ita illam necesse ferminam necar !
sic infernorum equites
quamquam a pullac furiae magicis viribus saucii latigatique
cam deprehendere valucrunt
cam, c*m inversam ligavissent in magni ignis radicibus cremaverunt
niger capillus promissus ardebat ardebant flammis incensi oculi.

act iii
“cultrum quem sub veste abditum habebat in corde deligit
prolapsaque in vulnus moribunda cecidit” (t.livius)

ignis sacer – patriae amoris imago lar familiaris
pro hoc pulchra sanguinem proludit lucretia (lucretia 6th cent.b.c.)

lucretia antiquae urbis maiestas
ex iniuria cripere suam memoriam calumnieac relinquere potebat

/ funeral oration lyrics